مؤلفههای راهبردی در کاربست عملی روشهای تاریخگذاری «مبتنی بر متن» و «کهنترین منبع»
نویسندگان
1 علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا (س)
2 دانشیار علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث ، دانشکده الهیات، دانشگاه الزهرا (س)
doi
10.22067/jquran.2023.79641.1415چکیده
در روشهای تاریخگذاریِ روایات، غیر از قواعد کلی، برخی مؤلفهها و نکات ظریف باید در کاربست هر شیوه بهطور جدی مدنظر قرار گیرد؛ زیرا در غیر این صورت، اعتبار نتایج پژوهش خدشهدار میشود. در این نوشتار با بررسی آثار مختلف خاورشناسان و نیز تجربۀ عملی حاصل از تاریخگذاریِ برخی روایات، مهمترین مؤلفهها در تاریخگذاریِ مبتنی بر متن استخراج شده که عبارت است از: کشف منابع متقدمتر و نسخههای جدید، وجود نسخههای خطی و چاپی مختلف از یک اثر، نسخههای در دسترس شارحان کتب روایی و نویسندگان متأخر، نام مؤلفان کهن در سند روایات و تعدد عنوان یک اثر.مهمترین مؤلفهها در تاریخگذاری بر اساس کهنترین منبع نیز به این قرار است: انگیزهها و روشهای جعل، مضامین حاکی از بافت تاریخی متن و نیز سیر تطور متن و عوامل مختلف آن در تاریخگذاری بر اساس متن.