رابطه تنظیم شناختی هیجان و اضطراب بیماری کرونا در سالمندان: نقش میانجی تحمل پریشانی

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، کردستان، ایران

doi
10.22126/jap.2021.6705.1550
چکیده

شیوع بیماری کرونا یک چالش مهم برای دستگاه‌های مراقبت بهداشتی در ایران است. تنظیم شناختی هیجان و تحمل پریشانی ازجمله متغیرهایی هستند که می‌توانند تأثیر بسزایی بر سلامت روان و کیفیت زندگی سالمندان در دوران شیوع بیماری کرونا داشته باشند. پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی تحمل پریشانی در رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و اضطراب بیماری کرونا در سالمندان اجرا شد. روش پژوهش همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیۀ سالمندان مقیم شهر سنندج در سال 1400 بود که از بین آنها 300 نفر به روش نمونه­‌گیری دردسترس انتخاب شد. داده‌­ها با استفاده از پرسشنامه­‌های اضطراب بیماری کرونا علی‌پور و همکاران، تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر جمع‌­آوری شدند و در نرم‌افزار Amos و با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل با داده­‌های پژوهش برازش دارد. با توجه به یافته‌­ها، مسیر راهبردهای مثبت تنظیم شناختی هیجان با میانجی‌گری تحمل پریشانی (05/0>P<17/0-=β) به اضطراب بیماری کرونا و مسیر راهبردهای منفی تنظیم شناختی هیجان با میانجی‌گری تحمل پریشانی (01/0>P<25/0=β) به اضطراب بیماری کرونا معنی‌دار بود. با توجه به نتایج پژوهش، می‌توان گفت هدف قرار دادن سه مؤلفۀ تنظیم شناختی مثبت و منفی هیجان و تحمل پریشانی در ارتباط با درمان‌ها و کمک‌های روان‌شناختی برای سالمندان در دوران شیوع بیماری کرونا می‌تواند مؤثر باشد.