اثربخشی تمرینات ورزش مغزی بر تعادل و کنترل بازداری رفتاری سالمندان دارای اختلال شناختی خفیف
نویسندگان
1 گروه رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه رفتار حرکتی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22126/jap.2021.6509.1539چکیده
افزایش سن باعث اختلالات جسمانی و شناختی سالمندان شده و با سلامتی آنها تداخل میکند. از جمله اختلالاتی که در حال حاضر توجه متخصصان را به خود جلب کرده است، اختلالات شناختی سالمندان است که از مشکلات شایع این دوران است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرینات ورزش مغزی بر تعادل و کنترل بازداری رفتاری سالمندان دارای اختلال شناختی بود. پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی سالمندان دارای اختلال شناختی خفیف شهرستان ارومیه در سال 1399 بودند. نمونه پژوهش شامل 30 نفر سالمند 60 الی 80 سال (98/1±69/77) مبتلا به اختلال شناختی خفیف بوده که بر اساس معیارهای ورود به پژوهش و بهصورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. شرکتکنندگان آزمون برخاستن و حرکت کردن زماندار (TUG) ماتیاس و همکاران و آزمون برو نرو هافمن را برای ارزیابی تعادل پویا و کنترل بازداری رفتاری در پیشآزمون و پسآزمون به طور مشابه هم انجام دادند. گروه آزمایش طی سه جلسه 30 دقیقهای در هفته، برای هشت هفته به اجرای تمرینات ورزش مغزی دنیسون و دنیسون پرداختند. دادهها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس یکراهه در نرمافزار SPSS نسخه 24 تحلیل شد. نتایج نشان داد که با کنترل نمرة پیشآزمون، بین نمرات آزمون برخاستن و حرکت کردن زماندار و کنترل بازداری رفتاری دو گروه تجربی و کنترل در پس آزمون تفاوت معنادار وجود دارد (001/0P=). بر اساس یافتههای پژوهش میتوان پیشنهاد کرد با توجه به سهولت اجرای تمرینات ورزش مغزی، مربیان ورزشی و توانبخشی میتوانند به منظور بهبود تعادل و کنترل بازداری رفتاری سالمندان دارای اختلال شناختی از آن استفاده کنند.