رابطه باورهای لذت‌بری و خوش‌بینی با شادکامی فاعلی در سالمندان: نقش میانجی رضایت از زندگی

نویسندگان

1 گروه مشاوره، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، ایران

2 گروه مشاوره، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، ایران

3 گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، ایران

doi
10.22126/jap.2021.6345.1522
چکیده

در سال‌های اخیر علاقه روزافزونی به بررسی تأثیر عواطف مثبت در بهبود سلامت افراد جامعه بویژه سالمندان پیدا شده است. افزایش هیجان‌های مثبت یکی از راهکارهای مناسب برای مقابله با پیامدهای تغییرات در سلامت (جسمی و روانی) سالمندان است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی رابطه باورهای لذت‌بری و خوش‌بینی با شادکامی فاعلی در سالمندان از طریق نقش میانجی‌رضایت از زندگی انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه سالمندان ساکن شهرستان‌های شهرکرد و فارسان در سال 1399-1398 بودند که از بین آنها 200 نفر از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش‌نامه‌های شادکامی فاعلی لیوبومیرسکی و لپر، باورهای لذت‌بری بریانت، رضایت از زندگی داینر و همکاران و جهت‌گیری زندگی شــی‌یــر وکارور پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از نرم افزارهای 23SPSS و 23AMOS و روش‌های همبستگی پیرسون و تحلیل مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج رابطه مثبت و معنادار بین خوش‌بینی، رضایت از زندگی و باورهای لذت‌بری با شادکامی فاعلی را نشان دادند (001/0P<). همچنین اثر غیرمستقیم باورهای لذت‌بری و خوش‌بینی از طریق رضایت از زندگی بر شادکامی فاعلی مورد تأیید قرار گرفت (05/0P<). بنابراین پیشنهاد می‌شود مشاوران و روان‌شناسان حیطه سالمند با بکارگیری تدابیری مثل مهارت‌های لذت‌بری و خوش‌بینی در جهت افزایش شادکامی فاعلی سالمندان در کارهای آموزشی و بالینی خویش با آنها گام بردارند.