مبانی، روشها و گرایشهای تفسیری ابن عباس با تأکید بر جامع البیان طبری
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار مرکز آموزش عالی اقلید، اقلید، ایران
doi
10.22067/jquran.2021.61883.0چکیده
ابنعباس از مفسران مشهور صدر اسلام است که روایات تفسیری بسیاری از وی در متون دینی ذکر شده است. از جامعترین منابع روایات تفسیری، جامعالبیان طبری است که در آن حدود شش هزار روایت از وی آمده است. باتوجهبه جایگاه برجستهٔ وی در تفسیر، با روش کتابخانهای و تحلیلی دادهها به استخراج دیدگاههای وی در حوزههای مختلف تفسیر اعم از مبانی، روشها و گرایشهای تفسیر با تأکید بر جامعالبیان میپردازیم. بررسیها نشان میدهد اعتقاد به جمع بین نزول دفعی و تدریجی، توقیفیبودن ترتیب آیات، جمع قرآن در زمان پیامبر(ص)، جواز تفسیر و تأویل قرآن و... ازجمله مبانی تفسیری اوست. وی همچنین عمدتاً از روش تفسیر قرآن به قرآن، قرآن با حدیث و اجتهاد در شرح و تفسیر آیات بهره گرفته است. گفتنی است گرایشهای ادبی، فقهی و کلامی نیز از برجستهترین گرایشهای تفسیری اوست.
