بررسی طرحوارههای پارامترسازی همرفت کومهای در مدلهای بزرگ و میانمقیاس
نویسندگان
1 مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران- دانشجوی دکتری
2 مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران- استادیار
3 مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران- استاد
doi
چکیده
اثر همرفت کومهای روی محیط پیرامون، بهمنزلة فرایندی میانمقیاس، آزادسازی گرمای نهان و انتقال قائم گرما، رطوبت و تکانه است که میتواند گردشهای جوّی و میدانهای بزرگمقیاس گرما، رطوبت و تکانه را تعدیل کند. به دلیل ناتوانی مدلهای عددی موجود در تفکیک ابرهای کومهای همرفتی منفرد که از نقطهنظر هواشناسی مهماند، بهمنظور آشکارسازی و وارد ساختن اثر این گونه ابرها بر انتقالهای همرفتی گرما، رطوبت و تکانه از روش پارامترسازی کومهای استفاده میشود. اساس این روش بر مرتبط کردن پدیدههای خرد و میانمقیاس با بخش مقیاس بزرگ کمیتها است. از طرف دیگر، واداشت بزرگمقیاس، گرایش به تعدیل همرفت کومهای دارد. در این تحقیق، بررسی کلی طرحوارههای پارامترسازی همرفت کومهای مورد استفاده در مدلهای بزرگ و میانمقیاس، از مراحل اولیه آن در اوایل دهه 1960 تا پیشرفتهای اخیر در این زمینه عرضه میشود. پیشرفت چشمگیری در بهبود پارامترسازی همرفت کومهای صورت گرفته است ولی با این حال، به دلیل پیچدگی مسئله، پارامترسازی کومهای طبق تحقیقات اخیر هنوز هم مسئلهای چالشبرانگیز در مدلسازی میانمقیاس و یکی از موضوعات تحقیقی مهم حال حاضر است.
