کیفیت زندگی در سالمندان: نقش تاب آوری و ذهن آگاهی

نویسندگان

1 گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین-پیشوا، ورامین، ایران.

2 دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.

doi
10.22126/jap.2021.6217.1510
چکیده

امروزه با توجه به افزایش شاخص طول عمر و امید به زندگی، مسأله مهمی تحت عنوان چگونگی گذران عمر و به عبارتی کیفیت زندگی مطرح شده است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی کیفیت زندگی سالمندان بر اساس تاب‌آوری و ذهن‌آگاهی انجام شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان ساکن در شهر تهران در بهار 1399 بوده‌‍اند که با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 400 نفر از سالمندانی که در مراکز عمومی (تفریحی، آموزشی، پارک‌ها و غیره) و مراکز روزانه سالمندان شهر حضور داشتند، انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های تاب‌آوری کونور و دیویدسون، ذهن‌آگاهی براون و ریان و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت استفاده شده است. داده‌ها با روش تحلیل رگرسیون خطی ساده با استفاده از نسخه 25 نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که هم ذهن‌آگاهی و هم تاب‌آوری به عنوان متغیرهای پیش‌بین قادر به تبیین کیفیت زندگی در سالمندان است. این یافته‌ها دارای تلویحات عملی برای متخصصان حیطه روان‌شناسی سالمندی فراهم آورده است، بدینگونه که با افزایش ظرفیت‌های ذهن‌آگاهی و تاب‌آوری در سالمندان می‌توان کیفیت زندگی را در سالمندان افزایش داد.