مدل علی اضطراب ویروس کرونا در سالمندان براساس تنیدگی ادراک شده و حس انسجام: نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22126/jap.2021.6043.1494چکیده
شیوع ویروس کرونا یک چالش برای سیستمهای مراقبت بهداشتی در سراسر جهان است. سالمندان به دلیل عملکرد پایین سیستم ایمنی بدن و دارا بودن بیماریهای زمینهای، در معرض خطر بالای عوارض ناشی از ویروس کرونا قرار دارند. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل علی اضطراب ویروس کرونا در سالمندان براساس تنیدگی ادراک شده و حس انسجام با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مقیم سراهای سالمندان شهرستان اردبیل در سال 1399بود که از بین آنها 160 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شد. برای جمعآوری دادهها از مقیاس اضطراب کرونا علیپور و همکاران، پرسشنامه حس انسجام فرم 13 گویهای آنتونووسکی، مقیاس تنیدگی ادراک شده کوهن و همکاران و مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری و از طریق نرمافزارهای SPSS نسخه 23 و Lisrel نسخه 8/8 انجام شد. براساس نتایج بدست آمده مدل علّی رابطه بین تنیدگی ادراک شده، حس انسجام، حمایت اجتماعی ادراک شده و اضطراب کرونا در سالمندان براساس شاخصهای مختلف برازش تأیید شد (05/0>P). تنیدگی ادراک شده، حس انسجام و حمایت اجتماعی ادراک شده بر اضطراب کرونا سالمندان اثر مستقیم دارند؛ همچنین تنیدگی ادراک شده و حس انسجام از طریق حمایت اجتماعی ادراک شده بر اضطراب کرونا در سالمندان تأثیر غیرمستقیم دارند (05/0>P). بنابراین، در شرایط همهگیری کووید-19 میتوان با آگاه سازی و به کارگیری تدابیری جهت توانمندسازی سالمندان در زمینۀ تنیدگی ادراک شده، حس انسجام، حمایت اجتماعی ادراک شده نقش بسزایی در کاهش اضطراب کرونا در سالمندان ایفا کرد.