اثربخشی رواندرمانی مثبتنگر بر سرزندگی در سالمندان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22126/jap.2020.5781.1475چکیده
سرزندگی به عنوان تجربه درونی سرشار از انرژی معرفی شده که در این تجربه، افراد در خود احساس شورِ زندگی و روحیه میکنند. سرزندگی ذهنی عبارت از داشتن احساس مثبت زندگی و بانشاط بودن است. چنین حالتی در دوره سالمندی اهمیت فراوانی دارد. بنابراین هدف این پژوهش بررسی اثربخشی رواندرمانگری مثبتنگر بر سرزندگی در سالمندان بود. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مراجع مراکز نگهداری روزانه سالمندان شهرستان الیگودرز در سال 1397 بودند که از میان آنها 30 سالمند به صورت هدفمند و بر اساس ملاکهای ورود و خروج مطالعه انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش مقیاس سرزندگی ذهنی رایان و فردریک بود. گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقهای به صورت گروهی در جلسات رواندرمانی مثبتنگر حضور یافتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای را دریافت نکردند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره (آنکوا) در نرمافزار SPSS نسخه 25 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که رواندرمانی مثبتنگر به طور معناداری باعث افزایش سرزندگی در سالمندان شده است. براساس نتایج این پژوهش پیشنهاد میشود از رواندرمانی مثبتنگر برای افزایش سرزندگی در سالمندان استفاده شود.