فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سالمندی که مقطع سنی بالاتر از ۶۵ سال اشاره دارد، دوران مهمی از زندگی است. امروزه به دلیل بالا رفتن امید به زندگی و کاهش میزان زاد و ولد در کشورهای توسعه‌یافته و در حال‌ توسعه، پدیده ســالمندی بیش ‌از پیش مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی رضایت از زندگی سالمندان بر اساس سبک زندگی ارتقادهنده سلامت صورت گرفت. روش پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ سالمندان 60 تا 75 سال مراجعه کننده به مراکز نگهداری سالمندان شهر تبریز در سال 1399 بود. نمونه آماری در این پژوهش 183 نفر بود که بصورت روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب گردید. برای جمع­آوری داده‌ها از پرسش‌نامه سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و پرسشنامه رضایت از زندگی استفاده شده است. تجزیه‌ و تحلیل اطلاعات با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه مدل گام‌به‌گام صورت گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین همه مؤلفه‌های سبک زندگی ارتقادهنده سلامت و رضایت از زندگی در سالمندان رابطه معنی‌دار وجود دارد و متغیرهای پیش‌بین ۳۴ درصد از واریانس رضایت از زندگی سالمندان را تبیین می‌کنند. به ترتیب، متغیرهای فعالیت جسمی (۳۴۴/۰β=)، رشد معنوی (۱۸۷/۰β=)، روابط بین‌فردی (۱۶۱/۰β=) و مسئولیت‌پذیری سلامتی (۱۳۳/۰β=) می‌توانند رضایت از زندگی را در سالمندان به صورت مثبت پیش‌بینی کنند. بنابراین با تکیه بر یافته‌های پژوهش حاضر، به نظر می‌رسد بتوان با بهره‌گیری از آموزش سبک زندگی ارتقا‌دهنده سلامت بویژه در مؤلفه‌های فعالیت جسمی، رشد معنوی، روابط بین‌فردی و مسئولیت‌پذیری جهت افزایش رضایت از زندگی در سالمندان اقدام نمود.