مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان وجودی بر افزایش سرمایه‌های روان‌شناختی در سالمندان

نویسندگان

1 دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران.

2 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد ایران.

3 دانشجو دکتری مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران

doi
10.22126/jap.2020.5484.1440
چکیده

برخوردار بودن از سرمایه روان‌شناختی افراد را قادر می‌سازد تا علاوه بر مقابله بهتر در برابر موقعیت‌های استرس‌زا، کمتر دچار تنش شده و در برابر مشکلات از توانایی بالایی برخوردار باشند. بنابراین، پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و معنا درمانی برافزایش سرمایه‌های روان‌شناختی در سالمندان صورت انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه تجربی و طرح آن از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه اعضای کانون بازنشستگان شهرستان بجنورد در سال 1399 بود که حداقل دارای سن 60 سال بودند. حجم نمونه در این پژوهش شامل 45 نفر بود که به شیوه نمونه‌گیری هدفمند و با در نظر گرفتن معیارهای ورود و جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش (هر گروه 15 نفر) و یک گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفت. ابزار پژوهش پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی لوتانز بود. بسته درمانیِ درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای و درمان وجودی در ده جلسه 90 دقیقه‌ای برای گروه‌های مداخله اجرا گردید. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه‌ و تحلیل قرار گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار تحلیل آماری  SPSS نسخه 22 انجام شد. نتایج نشان داد بسته درمانیِ درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان وجودی بر افزایش سرمایه‌های روان‌شناختی شرکت‌کنندگان تأثیرگذار بود. از این ‌رو درمان‌های فوق می‌تواند به‌منظور افزایش سرمایه‌های روان‌شناختی افراد سالمند استفاده شود.