اثربخشی مدل ذهنآگاهی بر بهبود نگرشهای صمیمانه و افسردگی سالمندان
نویسندگان
1 آزاد
2 استادیار گروه مشاوره دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22126/jap.2020.5022.1402چکیده
سالمندی آخرین دوره زندگی است که در قیاس با سایر دورههای سنی بیشتر در معرض آسیبهای درونفردی، بینفردی و محیطی قرار دارد. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مدل ذهنآگاهی بر بهبود نگرشهای صمیمانه و میزان افسردگی سالمندان در سال 1398 انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل کلیه سالمندان شهر تهران بود که از میان آنها یک محله به طور تصادفی انتخاب شد. سپس با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس و با در نظر گرفتن ملاکهای ورود به مطالعه و 30 سالمند برای شرکت در پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سپس مداخله آموزشی (مدل ذهنآگاهی) در قالب 8 جلسه 90 دقیقهای بر روی مشارکتکنندگان گروه آزمایش اجراشد. ابزار گردآوری داده در این پژوهش پرسشنامههای نگرشهای صمیمانه امیدون و افسردگی بک بود. در نهایت دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 23 و در دو سطح آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تجزیه و تحلیل کوواریانس تکمتغیری) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتههای حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که مدل ذهنآگاهی نقش مؤثری در بهبود نگرشهای صمیمانه و کاهش شدت افسردگی دارد (05/0>P). بنابر نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر میتوان به این نتیجه رسید که این مدل آموزشی میتواند به عنوان یک الگوی کارآمد در مراکز مشاوره و رواندرمانی جهت بهبود نگرشهای صمیمانه سالمندان و کاهش شدت افسردگی در آنها مورد استفاده قرار گیرد.