بررسی تطبیقی رمانتیسم اجتماعی در داستان کوتاه گیلهمرد اثر بزرگ علوی و النّهر زکریا تامر
نویسندگان
doi
چکیده
بزرگ علوی و زکریا تامر، هر دو از نویسندگان توانای دنیای معاصر به شمار میروند. اوضاع آشفتة سیاسی و اجتماعیِ تقریباً مشابهِ حاکم بر عصر هر دو، باعث شده است که در نویسندگی و به خصوص داستان کوتاه، رویّهای تقریباً یکسان را در پیش گیرند. داستان گیلهمرد و النّهر که هر دو نمونهای موفّق در زمینۀ داستان کوتاه به شمار میروند، اوضاع اجتماعی دوران خویش را با زبانی نمادین و تقریباً پوشیده به چالش میکشند. پرداخت صحنههای طبیعت و ویژگی شخصیّتهای موجود در هر دو، در خدمت پیشبرد داستان است؛ به طوری که خواننده را در فضای داستان سهیم و پیام مورد نظر صاحب اثر را به او انتقال میدهند. طبیعت، بازیابی شخصیّت زن، توجّه به نابرابریهای موجود در جامعه، استبداد و خفقان حاکم، از مهمترین مؤلّفههای اجتماعی موجود و مشابه در دو اثر به شمار میروند که ضرورت انجام این پژوهش را دوچندان کرده است. هدف از این پژوهش توصیفی – تحلیل، بررسی و تطبیق رمانتیسم جامعه گرا و بیان موارد تشابه و تفاوت موجود در هر دو اثر، در چارچوب مکتب آمریکایی است. هر دو داستان از وحدت تأثیر برخوردار هستند؛ تأثیر ظلم و بیدادی است که هیئت حاکمه بر عامّۀ مردم اعمال میکنند و به شکلی نمادین در پهنۀ هر دو داستان به تصویر کشیده شده است؛ با این تفاوت که پرداخت صحنهها در داستان گیلهمرد واقعی و عینیتر است؛ برخلاف داستان النّهر که همراه با تخیّل و دیریابتر است.