اضطراب مرگ در سالمندان: نقش سرسختی روانشناختی و التزام عملی به نماز
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران،
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران
3 استادیار گروه روانشناسی، مؤسسه آموزش عالی طبری، بابل، مازندران، ایران
4 کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
doi
10.22126/jap.2020.4834.1380چکیده
سالمندی فرایند زیستی است که تمام موجودات زنده از جمله انسان آن را تجربه میکنند، از این رو توجه خاص و پیشگیری از اختلالاتی نظیر اضطراب در حوزه سالمندی بسیار مهم است. یکی از واقعیتهای انکارناپذیر در سالمندی، نزدیک شدن به واقعیت مرگ و اضطراب حاصل از آن است که سازگاری افراد سالمند را تضعیف میکند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه سرسختی روانشناختی و التزام عملی به نمازبا اضطراب مرگ در سالمندان انجام شد. این پژوهش یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان مرد بالای 60 سال ساکن منطقه 1 شهر تهران بود. از منطقه یک شهر تهران در پارکهای محلی، 250 مرد سالمند بالای 60 سال، به صورت در دسترس انتخاب شدند و مقیاس نگرش و التزام عملی به نماز انیسی و همکاران، سیاهه سرسختی روانشناختی اهواز کیامرثی و همکاران و مقیاس اضطراب مرگ تمپلر را تکمیل کردند. دادههای پژوهش از طریق ضریب همبستگی پیرسونو رگرسیون چندگانه به روش همزمان در نرمافزار SPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان دادند کهسرسختی روانشناختی و التزام عملی به نماز با اضطراب مرگ در سالمندان رابطه منفی دارد (01/0P<). همچنین مدل رگرسیون اضطراب مرگ نشان داد که سرسختی روانشناختی (05/0>P) و التزام عملی به نماز (01/0>P)، اثربخشی نماز در زندگی فردی و اجتماعی (01/0>P)، توجه و عمل به مستحبات (01/0>P)، التزام و اهتمام جدی برای انجام نماز (01/0>P)، مراقبت و حضور قلب در نماز (01/0>P) قادر به پیشبینی اضطراب مرگ به صورت منفی بودند. طبق نتایج، پیشنهاد میشود مشاوران و روانشناسان حوزه سالمند با آگاهیرسانی و بکارگیری تدابیری در جهت افزایش سرسختی و انجام فرائض دینی، اضطراب مرگ در سالمندان را کاهش دهند.