شبیهسازی و اعمال اصلاحات پارامتریک جهت بهبود ناترازی مالی نظام بازنشستگی ایران
نویسندگان
1 دانشیار اقتصاد و مدیر گروه توسعه و برنامه ریزی اقتصادی، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار اقتصاد، پژوهشکده اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس
3 دکتری اقتصاد سلامت، دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشگاه یورک
5 استاد اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
بر اساس گزارش صندوق بینالمللی پول، مصارف مستمری در سازمان تأمین اجتماعی و صندوق بازنشستگی کشوری از 3/5 درصد در سال 2015 به 11 درصد در سال 2040 و در سال 2080 به 6/19 درصد تولید ناخالص داخلی خواهد رسید و در سالهای آینده، باید بخش زیادی از بودجه کشور صرف پرداخت حقوق بازنشستگان شود. بدین منظور، پژوهش حاضر به دنبال شبیه سازی و اعمال سیاستهای اصلاحی، جهت بهبود ناترازی مالی موجود در نظام بازنشستگی ایران با بهرهگیری از مدلهای تعادل عمومی پویای تصادفی(DSGE) مبتنی بر مدل نسلهای همپوشان (OLG) میباشد. در این راستا، از توابع واکنش آنی برای بررسی اثرات اصلاحات پارامتریک پیشنهادی استفاده گردید. نتایج نشان میدهد که به دنبال بروز شوکهای مثبت به متغیرهای سنوات خدمت، نرخ زاد و ولد و متوسط سالهای بیمه پردازی، ناترازی مالی صندوقهای بازنشستگی کاهش مییابد. بر اساس نتایج پژوهش، مرتبط سازی سن بازنشستگی با امید به زندگی و افزایش سالهای پرداخت حق بیمه، میتواند ناترازی مالی را کاهش و پایداری مالی را در نظام بازنشستگی ایران افزایش دهد.