بررسی ساختاری ادبمحوری در احادیث مربوط به زنان در کتب اربعه
نویسندگان
1 آزاد کاشمر
2 آزاد کاشمر
3 فردوسی
doi
10.22067/naqhs.v51i2.69778چکیده
زبان که بهعنوان اصلیترین ابزار انتقال پیام از شخصی به شخص دیگر شناخته میشود، در موقعیتهای ارتباطی مختلف باید بهگونهای بهکار رود که آن پیام از حد مطلوبی از ادبمندی برخوردار گردد. در یک ارتباط گفتاری، پیامرسان میتواند از راهبردهای مستقیم و یا غیرمستقیم بیانی استفاده کند؛ اما سخن وی در صورتی ادبمحور خواهد بود که بیشتر از راهبرد غیرمستقیم بهره برده باشد. زبان بهمثابة شکلدهندة ساختمان احادیثی که دربارة زنان روایت شده است، مستلزم این است که واژگان، نحو کلام و لحن آن متناسب با فضای زنانه و بهدور از هرگونه ادبگریزی باشد. لازمة این امر آن است که در ساختمان زبانی احادیث از راهبردهای غیرمستقیم قابل قبولی استفاده شود. جُستار حاضر با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی بهدنبال کشف میزان ادبمحوری احادیثی است که دربارة زنان در کتب اربعة شیعه روایت شده است. بههمین منظور، تمامی گفتمانهای این احادیث مورد بررسی قرار گرفت. برآیند پژوهش نشان از آن دارد که از مجموع 960 گفتمانی که دربارة زنان در کتب اربعه روایت شده است، راهبرد غیرمستقیم در بالاترین میزان (82%) و راهبرد مستقیم در پایینترین میزان (18%) است. این میزان کارکرد نشانگر آن است که این احادیث از حد بسیار مطلوبی از ادبمندی برخوردار است.