نقش میانجی نارسایی شناختی در ارتباط بین ذهن‌آگاهی و صمیمیت زناشویی سالمندان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22126/jap.2019.4809.1375
چکیده

صمیمیت زناشویی یکی از مؤلفه­ های مهم کیفیت زندگی زناشویی در دوره ­های مختلف سنی است. نارسایی شناختی و ذهن ­آگاهی به عنوان عوامل روان‌شناختی می‌توانند در تبیین صمیمیت زناشویی افراد نقش داشته باشند. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی نارسایی شناختی در ارتباط بین ذهن­آگاهی و صمیمیت زناشویی سالمندان انجام شده است. طرح حاضر توصیفی از نوع همبستگی با روش تحلیل مسیر مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی بود. جامعه آماری پژوهش شامل سالمندان شهر رشت بود. در پژوهش حاضر 110 سالمند به شیوه نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب شدند و به مقیاس صمیمیت زناشویی تامپسون و والکر، پرسشنامه نارسایی شناختی برودبنت و همکاران و فرم کوتاه پرسشنامه ذهن ­آگاهی والاچ و همکاران پاسخ دادند. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 23 و SmartPLS نسخه 2 تحلیل شدند. یافته­ ها نشان داد ذهن ­آگاهی به‌صورت منفی نارسایی شناختی و به‌ صورت مثبت صمیمیت زناشویی را پیش‌بینی می­کند (01/0>P). همچنین ذهن ­آگاهی به‌صورت غیرمستقیم و با نقش میانجی نارسایی شناختی می‌تواند صمیمیت زناشویی را پیش‌بینی نماید (01/0>P). یافته ­های پژوهش حاضر نشانگر اهمیت ذهن ­آگاهی و نارسایی شناختی در تبیین صمیمیت زناشویی سالمندان است. بنابراین با برگزاری دوره‌هایی مبتنی بر یادگیری مهارت‌های ذهن ­آگاهی می‌توان قدم­ های سازنده در راستای توانمندی شناختی و ارتقاء کیفیت زندگی زناشویی سالمندان برداشت.