مبانی رجالی ویژه آیت الله خویی در معجم رجال الحدیث
نویسندگان
1 دانشگاه مذاهب اسلامی
2 دانشگاه تهران
doi
10.22067/naqhs.v51i2.68289چکیده
کتاب معجم رجال الحدیث، تألیف آیت الله سید ابو القاسم خویی، با توجه به تأخّر تألیف آن نسبت به سایر جوامع رجالی شیعه، در بردارنده آخرین و مهمترین مباحث و دیدگاههای رجالی شیعه است که مؤلف در آن به بررسی و نقد آنها پرداخته است. در این مقاله کوشیدهایم مبانی مختص آیت الله خویی را بیان کنیم. این مبانی را میتوان در دو محور کلی طبقهبندی کرد: محور نخست، ناظر به نحوه بهرهگیری از منابع است و مواردی مانند وثوق سندی، اطمینان از صدور گزارههای رجالی، اکتفا به منابع شیعی و دست اول، عدم حجیت منابع غیر شیعی را شامل میشود. محور دوم، مربوط به فهم عبارات موجود در منابع و نحوه استنباط از آنهاست و مواردی مانند عدم منافات تخلیط و فسق و عبارت «یُعرَف و یُنکَر» با وثاقت راوی، بطلان اصالت عدالت، لزوم شناخته بودن و وثاقت جارح یا معدل، حجیت شهرت تاریخی در جرح و تعدیل و دلالت «مسکون إلی روایته» و «صحیح الحدیث» بر وثاقت راوی را در بر میگیرد.