اثربخشی خاطره پردازی گروهی بر احساس شکست، شکرگزاری و خوش بینی زنان سالمند مقیم خانه های سالمندان

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

doi
10.22126/jap.1970.1176
چکیده

پژوهش در زمینه سالمندی و ارزیابی مداخلات درمانی جهت کاهش مشکلات جسمانی و روانی که سالمندان در این دوره با آن مواجهه می­شوند یکی از مباحث متداول در جوامع علمی امروز می­باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی خاطره ­پردازی گروهی بر احساس شکست، شکرگزاری و خوش­ بینی زنان سالمند مقیم خانه ­های سالمندان شهر اهواز انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه ­آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان سالمند مقیم خانه­های سالمندان شهر اهواز بودند. نمونه­  آماری شامل 18 نفر بود که با استفاده از روش نمونه­ گیری در دسترس و بر اساس ملاک ­های ورود به مطالعه، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 9 نفر) جایگزین شدند. از پرسش­نامه احساس شکست گیلبرت و آلن، شکرگزاری اسلامی-ایرانی گودرزی و همکاران و جهت­ گیری زندگی شییر و کارور برای جمع­ آوری داده ­ها استفاده شد. درمان خاطره ­پردازی گروهی بر روی گروه آزمایش در 8 جلسه انجام و پس از مداخله درمانی مجدداً پرسش­نامه­ه ا برروی هر دو گروه اجرا گردید. تحلیل داده­ ها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس تک­ متغیری نشان دادند که درمان خاطره­پردازی گروهی موجب کاهش احساس شکست و افزایش شکرگزاری و خوش ­بینی زنان سالمند در گروه آزمایش شد. در نتیجه ایجاد بستری مناسب جهت شرکت در جلسات گفتگوی روزانه و خاطره­ پردازی برای سالمندان مقیم خانه سالمندان ضروری به نظر می­رسد و در بهبود وضعیت روان­شناختی سالمندان مؤثر می­باشد.