احساس تنهایی در سالمندان: نقش بهزیستی ذهنی، سرمایه روانشناختی و هوش معنوی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.22126/jap.2019.1125چکیده
توجه و تمرکز بر متغیرهای پیشبین احساس تنهایی در سالمندان مقدم های برای درمان موفقیت آمیز احساس تنهایی و کاهش پیامدها و عوارض جدی آن است. در این راستا هدف این پژوهش، بررسی نقش بهزیستی ذهنی، سرمایه روانشناختی و هوش معنوی در پیشبینی احساس تنهایی سالمندان بود. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری، شامل کلیه شهروندان سالمند بالای 65 سال شهر دزفول و حجم نمونه 368 نفر انتخاب شد. روش نمونهگیری خوشهای بود که دادهها از 6 محله منتخب در شهر دزفول در سال 1397 جمعآوری شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه های احساس تنهایی راسل، بهزیستی ذهنی کیس و ماگیارمو، سرمایه روانشناختی لوتانز و هوش معنوی عبدالله زاده و همکاران بود. دادهها با روش همبستگی گشتاوری پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 19 تحلیل شدند. نتایج روشهای آماری، همبستگی های منفی و معناداری بین بهزیستی ذهنی، سرمایه روانشناختی و هوش معنوی با احساس تنهایی در سالمندان نشان داد (01/0P≤). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که 54 درصد از واریانس احساس تنهایی از طریق متغیرهای پژوهش قابل تبیین است. با توجه به نتایج به دست آمده میتوان گفت، هر چه سالمندان از بهزیستی ذهنی، سرمایه روانشناختی و هوش معنوی بیشتری بهرهمند باشند، احساس تنهایی کمتری دارند.این یافته ها حاوی کاربردهای درمانی مهمی در خصوص اهمیت این متغیرها در کاهش احساس تنهایی سالمندان میباشد.