اثر اندرکنش خاک-سازه در رفتار لرزهای مجموعه سازه پدستال آنتنهای بشقابی بزرگ
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، سازمان فضائی، تهران، ایران
2 دانشیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22065/jsce.2017.78895.1103چکیده
با توجه به پیشرفت روزافزون فناوری فضایی در سطح جهان و نیز کشور ایران، طراحی و بهرهبرداری از تجهیزات مخابراتی جهت ارسال و دریافت اطلاعات در ایستگاههای زمینی مربوطه دارای اهمیت بسزایی میباشد. با پیشرفت هر چه بیشتر علوم مرتبط با فناوری فضایی از جمله مهندسی مخابرات و باتوجه به حساسیت بسیار زیاد آنتنهای بشقابی مورد استفاده در این خصوص، لازم است طراحی مربوط به سازههای مرتبط با این حوزه با دقت بیشتری نسبت به گذشته در دستور کار قرار گیرد. تاکنون در کشور بررسی و پژوهش مشخصی در خصوص این موضوع، خصوصاً تاثیر اندرکنش خاک-سازه جهت بررسی رفتار لرزهای و نیز جابهجایی مجاز برای سازههای مربوط به آنتنهای بشقابیبزرگ و نحوۀ صحیح محاسبه و اعمال بارهای گوناگون به سازه انجام نشده است؛ لذا در پژوهش حاضر که با هدف بررسی تاثیر اندرکنش خاک-سازه در رفتار لرزهای مجموعۀ سازۀ پدستال صورت گرفته، پس از محاسبه جابهجایی قابل قبول برای یک نمونۀ عملیاتی از آنتنهای مخابراتی (مهمترین عامل در بررسی عملکرد مناسب مجموعۀ سازۀ پدستال برای آنتن) در ابتدا در قالب مدلسازی همزمان مجموعۀ سازۀ پدستال آنتن و پی، با لحاظ نمودن اندرکنش خاک-سازه و نیز اعمال بارگذاری مربوطه به مجموعۀ سازه، جابهجایی حاصل شده در دو حالت عملیاتی و دوام، استخراج و در ادامه میزان اختلاف جابهجایی در حالات مذکور با جابهجایی حاصل از مدلسازی پدستال آنتن بدون درنظرگرفتن اندرکنش خاک-سازه مقایسه شده است. در نهایت با توجه به نتایج حاصله از مدلسازیهای انجام شده مشخص میگردد که اعمال اندرکنش خاک-سازه در حالت دوام بیش از 50 درصد و در حالت عملیاتی بیش از 500 درصد در جابهجایی اثرگذار میباشد.