اثر اندرکنش خاک-سازه در رفتار لرزه‌ای مجموعه‌ سازه پدستال آنتن‌های بشقابی بزرگ

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، سازمان فضائی، تهران، ایران

2 دانشیار، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران

3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
10.22065/jsce.2017.78895.1103
چکیده

با توجه به پیشرفت روزافزون فناوری فضایی در سطح جهان و نیز کشور ایران، طراحی و بهره­برداری از تجهیزات مخابراتی جهت ارسال و دریافت اطلاعات در ایستگاه­های زمینی مربوطه دارای اهمیت بسزایی می­باشد. با پیشرفت هر چه بیشتر علوم مرتبط با فناوری فضایی از جمله مهندسی مخابرات و باتوجه به حساسیت بسیار زیاد آنتن­های بشقابی مورد استفاده در این خصوص، لازم است طراحی مربوط به سازه­های مرتبط با این حوزه با دقت بیشتری نسبت به گذشته در دستور کار قرار گیرد. تاکنون در کشور بررسی و پژوهش مشخصی در خصوص این موضوع، خصوصاً تاثیر اندرکنش خاک-سازه جهت بررسی رفتار لرزه­ای و نیز جابه­جایی مجاز برای سازه­های مربوط به آنتن­های بشقابیبزرگ و نحوۀ صحیح محاسبه و اعمال بارهای گوناگون به سازه انجام نشده است؛ لذا در پژوهش حاضر که با هدف بررسی تاثیر اندرکنش خاک-سازه در رفتار لرزه­ای مجموعۀ سازۀ پدستال صورت گرفته، پس از محاسبه جابه­جایی قابل قبول برای یک نمونۀ عملیاتی از آنتن­های مخابراتی (مهمترین عامل در بررسی عملکرد مناسب مجموعۀ سازۀ پدستال برای آنتن) در ابتدا در قالب مدل­سازی همزمان مجموعۀ سازۀ پدستال آنتن و پی، با لحاظ نمودن اندرکنش خاک-سازه و نیز اعمال بارگذاری مربوطه به مجموعۀ سازه، جابه­جایی حاصل شده در دو حالت عملیاتی و دوام، استخراج و در ادامه میزان اختلاف جابه­جایی در حالات مذکور با جابه­جایی حاصل از مدل­سازی پدستال آنتن بدون درنظرگرفتن اندرکنش خاک-سازه مقایسه شده است. در نهایت با توجه به نتایج حاصله از مدل­سازی­های انجام شده مشخص می­گردد که اعمال اندرکنش خاک-سازه در حالت دوام بیش از 50 درصد و در حالت عملیاتی بیش از 500 درصد در جابه­جایی اثرگذار می­باشد.