نقش چشم انداز زمان و تجربه درد در احساس تنهایی سالمندان
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 گروه روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22126/jap.2019.3872.1335چکیده
توجه و تمرکز بر متغیرهای پیشبین احساس تنهایی در سالمندان مقدمهای برای بهبود موفقیتآمیز احساس تنهایی است. در این راستا هدف این پژوهش، تعیین نقش چشم انداز زمان و تجربه درد در پیش بینی احساس تنهایی سالمندان بود. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه سالمندان بالای 60 سال در شهر کرمانشاه در سال 1397 تشکیل دادند. تعداد 200 سالمند عضو کانون بازنشستگان با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از سیاهه چشم انداز زمان زیمباردو و بوید، پرسشنامه درد دورکین، ترک، رویکی و هاردینگ و پرسشنامه احساس تنهایی راسل، پیپلوا و کورتونا استفاده شد. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام تجزیه و تحلیل قرار شد. یافتهها حاکی از آن بود که بین متغیرهای گذشته گرای-مثبت، حال گرای-لذت طلب و آینده با احساس تنهایی رابطه منفی و معکوس و بین متغیرهای گذشته گرا-منفی و حالگرای-تقدیرنگر با احساس تنهایی رابطه مثبت و مستقیم وجود دارد (0۱/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون گامبهگام نشان داد که مؤلفه های چشم انداز زمان گذشتهگرای-منفی و حالگرای-تقدیرنگر به ترتیب به عنوان قویترین متغیرها برای پیشبینی احساس تنهایی هستند. همچنین از درد عاطفی میتواند احساس تنهایی سالمندان را پیشبینی نماید. این یافته ها مفاهیم مهمی را در عرصه ارائه مراقبت به سالمندان آشکار ساخته و میتواند با برنامه ریزی های مدون و اجرایی در کاهش احساس تنهایی و افزایش بهزیستی سالمندان مفید واقع شود.