نقش سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری روانشناختی در پیشبینی احساس تنهایی سالمندان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، اصفهان، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، اصفهان، ایران.
3 استادیار گروه مشاوره، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران.
4 استادیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. و استادیار، گروه روان شناسی ، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران.
doi
10.22126/jap.1970.1178چکیده
افزایش سن، کاهش ادراک کارآمدی اجتماعی در اثر بازنشستگی و دور شدن فرزندان باعث میشود تا سالمندان احساس تنهایی کنند. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری روانشناختیدر پیشبینی احساس تنهایی سالمندان صورت پذیرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل سالمندان شهر اصفهان در سال 1397 بود. نمونه این پژوهش شامل تعداد 253 سالمند بود که به شیوه دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه احساس تنهایی راسل، پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختیدنیس و وندروال، و پرسشنامه سرمایههای روانشناختی لوتانز و اولیو بود. تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از این پژوهش با استفاده از روشهای همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان صورت گرفت. نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری روانشناختیبا احساس تنهایی سالمندان وجود دارد (001/0>P). علاوه بر این نتایج نشان داد که سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری روانشناختیتوانایی پیشبینی معنادار احساس تنهایی سالمندان را دارند؛ در حالیکه تفاوت معناداری در توان پیشبینی متغیرهای پیشبین (سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری روانشناختی) وجود نداشت (05/0<P). با توجه به نقش معنادار سرمایههای روانشناختی و انعطافپذیری روانشناختیدر پیشبینی معنادار احساس تنهایی سالمندان، لازم است جهت کاهش احساس تنهایی، بسته آموزشی سرمایههای روانشناختی و روشهای بهبود انعطافپذیری روانشناختی برای سالمندان تهیه و از آن استفاده نمود تا بدین وسیله شاهد کاهش احساس تنهایی سالمندان بود.