ارزیابی رفتار لرزه ای پل های بتنی عرشه پیوسته با بیه های مختلف با استفاده از منحنی شکنندگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی زلزله، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22065/jsce.2017.77681.1085چکیده
پلها از جمله ارکان اصلی خطوط حمل و نقل شهری و بین شهری میباشند. بنابراین باید طوری طراحی شوند که بعد از وقوع زلزله قابل استفاده بوده و منجر به قطع ارتباط سیستم حمل و نقل عمومی نشوند. خسارت وارد بر پلها در زلزلههای اخیر اهمیت ارزیابی لرزهای پل و تعیین سطوح خرابی آنها تحت بارهای لرزهای را آشکار نمود. از جمله عواملی که آسیب پذیری پلها در برابر زلزله را افزایش میدهد، زاویه بیه پل میباشد. پلهای دارای بیه معمولا در تقاطع بزرگراهها و یا جادههایی که به دلیل شرایط جغرافیایی امکان ساخت پلهای معمولی وجود ندارد، ساخته میشوند. هدف این مقاله ارزیابی لرزهای پلهای بتنی عرشه پیوسته دارای زاویه بیه با استفاده از معیار خرابی و تعیین احتمال خرابی پایه های پل به کمک منحنی های شکنندگی میباشد. بدین منظور سه نوع پل بتنی عرشه پیوسته دو، سه و چهار دهانه با زاویههای بیه صفر، 10، 20 و 30 درجه در نرم افزار اجزای محدود مدلسازی میشوند. سپس پاسخ لرزهای هریک از پلها تحت 10 رکورد زلزله با انجام تحلیل دینامیکی غیرخطی فزاینده (IDA) بهدست میآید. به منظور تعیین احتمال خرابی پلها از معیار خرابی ارائه شده توسط مکی و استوجانویچ استفاده شده و حدود خرابی پایههای پلها در چهار حالت خرابی کم، متوسط، زیاد و کامل تعیین میگردد. سپس منحنی شکنندگی پلها در هر یک از حالتهای خرابی، به دست آمده و احتمال خرابی پایهها در بیههای مختلف و دهانههای مختلف مقایسه میگردد. نتایج حاصل نشان میدهد که افزایش بیه موجب افزایش احتمال خرابی پل به ویژه در حالتهای خرابی زیاد و کامل میگردد.