تحلیل استراتژی گفتمان ادبی خطبه شقشقیه
نویسندگان
1 دانشگاه لرستان
2 دانشگاه لرستان
3 دانشگاه لرستان
doi
10.22067/naqhs.v51i2.59625چکیده
خطبه شقشقیه به عنوان یکی از مهمترین خطبههای امام علی علیه السلام همواره مورد توجه پژوهشگران و محققان ادبیات قرار گرفته است و ایشان عموماً با تمرکز بر واحدهای مستقل زبان و بدون در نظر گرفتن بافت موقعیتی ایراد خطبه به بررسی و کشف ابزارهای زیباسازی این اثر ارزشمند همت گماشتهاند. تحلیل گفتمان که در واقع ادامه سبک شناسی با رویکرد تحلیل سخن در سطوح فراتر از جمله است، ساختارهای مختلف متون ادبی را با عنایت به بافت موقعیتی آنها تحلیل کرده و خارج از بافت موقعیت، آن را غیرقابل تفسیر میداند. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و از منظر تحلیل گفتمان ادبی به بررسی ساختارهای مختلف خطبه براساس بافت موقعیتی آن پرداخته است. نتایج نشان میدهد که موقعیت ایراد خطبه از قبیل انکار شایستگیهای حضرت، اتهام کوتاهی ایشان در امر خلافت و قیاسهای غیر منصفانه ایشان با خلفای سه گانه باعث شده که ساختارهای مختلف خطبه نه به عنوان صرفاً ابزار زیباسازی متن بلکه به عنوان ابزاری در جهت تبیین حقایق، رفع اتهامات و قیاسها، اثبات حقانیت و برتری حضرت علیه السلام و نهایتاً اقناع مخاطب به خدمت گرفته شدهاند.