بررسی انگاره «زمینهای هفتگانه» در قرآن
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی
doi
10.22067/naqhs.v51i1.33018چکیده
آیه پایانی سوره طلاق به خلقت هفت زمین اشارهای سربسته دارد و مشهور مفسران بر وفق آن، قائل به وجود زمینهای هفتگانه گردیدهاند. از دیگر سو، علم جدید از وجود سیارات و ستارههای فراوان خبر میدهد و نشانی از زمینهای هفتگانه نیافته است. مقاله حاضر، پس از اشاره به پیشینه تاریخی انگاره زمینهای هفتگانه و بررسی مهمترین وجوه توضیح دهنده این آموزه قرآنی، بدان منتهی شده است که «ارض» اسم جنس است و هر محدوده و پهنهای از زمین زیر پای آدمیان، میتواند فردی از افراد «ارض» شمرده شود. به علاوه، عدد هفت نیز میتواند بر «مطلق کثرت» حمل گردد زیرا عربزبانان در مقام بیان کثرت از این عدد مدد میجویند. بدینسان قرآن، از کثرت زمینها سخن میگوید و در عالم خارج نیز با فراوانی و کثرت سرزمینها روبه رو هستیم.