ارزیابی لنگر خمشی و جابجایی سازه های نگهبان طره ای در گودبرداری های عمیق

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

2 دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

doi
10.22065/jsce.2017.75680.1069
چکیده

در بسیاری از پروژه های گودبرداری به دلایل مختلف سازه‌های نگهبان طره ای تنها گزینه محسوب می شوند. لذا در این مطالعه با جمع آوری یک بانک داده گسترده شامل بیش از 300 سازه نگهبان از نقاط مختلف جهان، محدوده ضخامت و سختی رایج سازه‌های نگهبان طره ای شکل بررسی شده است. اعتبار سنجی رایج ترین روش برآورد لنگر خمشی در خاک های دانه ای (روش تعادل حدی) نیز نشان داد که این روش، فقط در دیوار صلب نتایج نسبتا دقیقی ارائه می‌دهد. لذا جهت تخمین دقیق‌تر، رابطه جدیدی برای محدوده سختی خمشی رایج ارائه شده است. لنگرهای خمشی برآورد شده با این رابطه برای 70 مدل اجزای محدود در محدوده 85% تا 115% برآوردهای روش اجزا محدود بود. براساس نتایج، در همه خاک‌های دانه ای به جز خاک‌های سست تا بسیار سست، می توان عمق بیش از 10 متر را با سازه های طره ای مهار کرد. اما در صورتیکه عمق گود بیش از 15 متر باشد صرفا در حالتی می توان از سازه های نگهبان طره ای رایج استفاده کرد که مدول الاستیسیته خاک بیشتر از حدود 70 مگاپاسکال باشد. همچنین بررسی‌ها نشان داد تاثیر سختی خمشی دیوارهای دیافراگمی در لنگر های خمشی کمتر از 2000 کیلونیوتن- متر قابل اغماض خواهد بود.