استدلال به خالقیت خداوند؛ روش آموزش توحید ربوبی در قرآن، از دیدگاه علامه طباطبایی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه پیام نور
2 پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/naqhs.v50i2.48177چکیده
توحید در ربوبیت یکی از مراتب توحید است که در آیات فراوانی از قرآن کریم، به مخاطبان آموزش داده شده است. در آموزش توحید در ربوبیت در قرآن، روشهای متعددی به کار رفته است که مهمترین آنها روش «استدلال» است؛ که از آن میان نیز، استدلال به خالقیت خداوند کاربرد فراوانی دارد؛ زیرا مخاطبان اولیة قرآن یعنی مشرکان و بتپرستان، خالقیت خداوند را باور داشتند و شرک آنها عمدتاً در ربوبیت و تدبیر امور عالم بود. این مقاله با استفاده از قواعد تفسیر انجام شده و هدف آن کشف، بررسی و تبیین انواع استدلال به خالقیت خداوند برای آموزش توحید ربوبی در قرآن از دیدگاه علامه طباطبایی است. نتایج تحقیق نشان میدهد که از دیدگاه علامه، این استدلال دارای انواع سهگانة استدلال به اینهمانی ربوبیت و خالقیت، استدلال به تلازم ربوبیت و خالقیت، و استدلال به خلقت ممزوج با تدبیر است.