زیستپذیری شهری در راستای توسعه پایدار: مطالعه شهر سراوان
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
doi
10.22077/jgdms.2024.7338.1090چکیده
پس از انقلاب صنعتی، با افزایش جمعیت شهرها و شکلگیری کلانشهرها مسائل زیستمحیطی فراوانی پیش آمد؛ طوریکه، رویکردهای متنوعی در مورد حفظ محیطزیست شهری همانند نظریه باغشهر، شهر سبز، شهر اکولوژیک و توسعه پایدار شهری در ادبیات برنامهریزی شهری مطرح شدند که میتوان آنها را در راستای به وجود آمدن شهرهای زیستپذیر قلمداد کرد. هدف تحقیق حاضر، سنجش و بررسی شاخصهای زیستپذیری در راستای دستیابی به توسعه پایدار شهر سراوان است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از دید روش توصیفی- تحلیلی و پیمایشی است. روش گردآوری دادههای مورد نیاز به دو دسته کلی اسنادی و پیمایشی تقسیم میشود. جامعه آماری مورد نظر، شهروندان شهر سراوان به تعداد 60014 نفر است که حجم نمونه آماری بر پایه فرمول کوکران، 322 نفر است که در بین شهروندان بهطور نمونهگیری تصادفی ساده توزیع و بهطور مستقیم از آنها پرسشگری شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از مدل تحلیل عاملی (Factor Analysis) در نرمافزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد سه عامل، دارای بیشترین تأثیرگذاری در زیستپذیری شهر سراوان هستند که عبارتند از؛ عامل اول، که بیشترین زیرشاخص تأثیرگذار در آن، عملکرد مدیران شهری در شهر برای کاهش هزینههای زندگی ساکنان میباشد و بهتنهایی 8/19 درصد از کل واریانس را توضیح میدهد (مهمترین زیرشاخص)؛ عامل دوم، بیشترین زیرشاخص تأثیرگذار، سهولت استفاده آسان معلولان از معابر میباشد که حدود 1/7 درصد از کل واریانس را به خود اختصاص داده است، در عامل سوم نیز زیرشاخص میزان دسترسی به خدمات عمومی در شهر، بیشترین تأثیرگذاری را با میزان واریانس 5/5 درصد دارد.