روندکاوی طرح‌های راهبردی رؤسای ستاد ارتش رژیم صهیونیستی از 2000 تا 2023 میلادی و آینده پژوهی این اسناد در افق 2025( نسخه اصلاح شده و کاهش یافته پس از اجازه از سردبیر محترم)

doi
چکیده

رژیم صهیونیستی به‌دلیل ابتلاء به کابوس ژئواستراتژیکی ناشی از فقدان عمق راهبردی، محیط ناهمخوان و کمبود استعداد نفری دائما در صدد چاره‌جویی برای بقاء در فلسطین اشغالی و مقبولیت در غرب آسیا است. از آنجا که دکترین‌ نظامی به‌منظور سیاستگذاری برای یک واحد سیاسی در بلند مدت پیرامون مسائل دفاعی ـ امنیتی تدوین می‌شود، رژیم صهیونیستی برای تطابق با شرایط یا تهدیدات ناشی از محیط همواره سیّال فلسطین اشغالی، اقدام به طرح سلسله اسناد راهبردی طی سه دهه‌ی اخیر کرده است؛ این اسناد توسط رؤسای ستاد کل ارتش به‌روز رسانی شده و به‌دنبال بیان راهکارهایی برای اجرای هرچه بهتر مقولة هنر عملیاتی و از بین بردن معضل خلاء بین راهبرد و تاکتیک در ارتش اسرائیل است. طرح‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۶، تفن، ۲۰۱۳،گیدئون و تنوفا از همین قبلیند. طبق یافته‌ها براساس روش متن کاو ATLAS.TI تمامی این اسناد در نحوه‌ی ارتقاء بر اساس آموزه‌‌های جنگ‌های قبلی تولید شده‌اند و براساس فرایندهای اشتراک دانش و تدوین طبق خرد جمعی با یکدیگر اشتراک دارند، اگرچه نقاط تمایزی همچون اولویت دادن به نیروی هوایی یا اطلاعات نظامی در پیشبرد اهداف مقطعی نیز در این اسناد مشاهده می‌شود. به‌نظر می‌رسد در آینده‌ی نزدیک و آخرین به‌روز رسانی اسناد راهبردی در ستاد کل ارتش اسرائیل شاهد ارائه‌ی پیشنهادهایی حول باز ترسیم قواعد بازدارندگی بین اسرائیل و محور مقاومت، بازنویسی خطوط قرمز استراتژی نبرد بین جنگ‌ها و چندلایه‌کردن این راهبرد در منطقة خاکستری و جلب نظر آمریکا برای بازگشت به غرب آسیا به‌جای تمرکز بر چالش‌های ایندوپاسفیک (مقابله با ظهور چین در قامت یک ابر قدرت) باشیم.