تاثیر فن آوری هوش مصنوعی بر قدرت بازدارندگی
نویسندگان
1
2
doi
10.47176/dpj.2026.1869چکیده
پژوهش حاضر به این موضوع میپردازد که ظهور هوش مصنوعی در حال ایجاد یک دگردیسی پارادایمیک در مطالعات امنیتی است و مفاهیم کلاسیک بازدارندگی را به چالش میکشد. این مقاله در پی پاسخ به این سوال اصلی است که بازدارندگی الگوریتمی چگونه موجب تحول در دکترین امنیتی قدرتهای بزرگ شده است؟ بدین منظور، پژوهش با این فرضیه پیش میرود که ظهور بازدارندگی الگوریتمی با تغییر منطق بازدارندگی از «تلافی» به «پیشبینی»، باعث تحول بنیادین در دکترین امنیتی قدرتهای بزرگ شده و رقابتی نوین بر سر برتری اطلاعاتی و سرعت تصمیمگیری ایجاد کرده است. روش تحقیق به کار گرفته شده، توصیفی-تحلیلی با بهرهگیری از سناریونویسی و رویکردی تطبیقی است. یافتهها نشان میدهد که هر یک از قدرتها به شیوهای منحصربهفرد با این تحول انطباق یافتهاند: ایالات متحده به سمت «بازدارندگی یکپارچه»، چین به سوی «امنیت جامع ملی» و «بازدارندگی هوشمند»، و روسیه به سمت «جنگ شناختی» حرکت کردهاند. این رقابت الگوریتمی به بیثباتی راهبردی، کاهش زمان واکنش انسانی و افزایش ابهام در انتساب حملات منجر شده است.
