پایش نشست خشک ذرات گردوخاک درخلیح فارس و تنگه هرمز با استفاده از مدل WRF-CHEM و مقایسه با CAMS(مطالعه موردی 28تا31 جولای 2018)

نویسندگان

1 استاد، گروه علوم دریایی و جوی (غیر زیستی)، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

2 گروه علوم دریایی و جوی (غیر زیستی)، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران

3 استادیار هواشناسی، گروه آلودگی هوا و گرد و خاک، پژوهشکده علوم جوی و هواشناسی (ASMERC)، تهران، ایران،

doi
چکیده

گردوخاک از مهم‌ترین آلاینده‌های جوّی است که در منطقه غرب آسیا اثرات قابل توجهی بر کیفیت هوا، سلامت انسان و بوم سازکان-های دریایی و خشکی دارد. در این پژوهش، فرآیند نشست خشک ذرات گردوخاک طی یک رویداد شدید گردوخاک در خلیج فارس و تنگه هرمز طی ۲۸ تا ۳۱ جولای ۲۰۱۸ به‌صورت مطالعه موردی بررسی شده است. به‌منظور شبیه‌سازی و برآورد شار نشست خشک، از مدل WRF-CHEM استفاده شد و نتایج با داده‌های بازتحلیل CAMS مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت. این دوره با انتقال گسترده توده‌های گردوخاک از مناطق بیابانی جنوب غرب آسیا (بویژه شبه‌جزیره عربستان) و تحت تأثیر بادهای غالب شمال‌غربی (شَمال)، همراه بوده است. نتایج نشان می‌دهد که بیشینه شار نشست، همزمان با افزایش غلظت ذرات معلق سطحی و تشدید سرعت باد رخ داده است. الگوی مکانی نشست بیشینه در بخش‌های شمالی و شمال‌غربی خلیج فارس نشان می‌دهد که با مسیرهای انتقال گردوخاک با شرایط دینامیکی جو سازگار است. مقایسه نتایج WRF-CHEM با داده‌های CAMS حاکی از همخوانی مناسب در تغییرات زمانی و توزیع مکانی نشست خشک است، هرچند تفاوت‌هایی به‌ویژه در اوج رویداد با هم دارند. مقایسه عملکرد مدل WRF-Chem در شبیه‌سازی با داده‌های بازتحلیل CAMS نشان‌دهنده همبستگی قوی بین دو مجموعه داده R = 0.76) ) است که نشان می‌دهد WRF-Chem با موفقیت تغییرات زمانی نشست خشک ذرات گرد و خاک را ثبت می‌کند. یافته‌های این پژوهش بر اهمیت شبیه‌سازی عددی دقیق و استفاده از داده‌های بازتحلیل برای بهبود درک چرخه گردوخاک و ارزیابی ورودی مواد معدنی به بوم سازکان دریایی خلیج فارس تأکید می‌کند.