اثربخشی معنادرمانی بر کاهش افسردگی و اضطراب زنان سالمند دارای سندرم آشیانه خالی
نویسندگان
1 گروه روان شناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
چکیده
سالمندی به عنوان گذر از مرحلهای به مرحله جدیدی از زندگی تلقی میگردد و یکی از پدیدههای این سن سندرم آشیانه خالی که نوعی افسردگی است نام دارد. از اینرو، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی معنادرمانی به شیوه گروهی بر کاهش افسردگی و اضطراب زنان سالمند با سندرم آشیانه خالی بود. این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش را کلیه زنان سالمند شهرستان شیراز در سال 1395 که فرزندانشان از آنها جدا شده بودند تشکیلدادند. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس تعداد 24 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 12 نفر) جایگزین شدند. به منظور جمعآوری دادهها از پرسشنامههای افسردگی و اضطراب بک استفاده شد. گروه آزمایش 10 جلسه به مدت 2 ساعت معنادرمانی به شیوه گروهی طی دو ماه و نیم دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ نوع مداخلهای را دریافت نکردند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها در سطح توصیفی از آمارههای میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. یافتهها نشان داد که میانگین نمرات افسردگی و اضطراب در پسآزمون گروه آزمایش به طور معناداری از میانگین نمرات پسآزمون در گروه کنترل پایینتر است. بنابراین معنادرمانی به شیوه گروهی میتواند به عنوان یکی از مداخلات درمانی بر کاهش افسردگی و اضطراب زنان سالمند با سندرم آشیانه خالی مورد استفاده قرار گیرد.