اثربخشی معنادرمانی بر کاهش افسردگی و اضطراب زنان سالمند دارای سندرم آشیانه خالی

نویسندگان

1 گروه روان شناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه روان‌شناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

doi
چکیده

سالمندی به عنوان گذر از مرحله­ای به مرحله جدیدی از زندگی تلقی می­گردد و یکی از پدیده­های این سن سندرم آشیانه خالی که نوعی افسردگی است نام دارد. از اینرو، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی معنادرمانی به شیوه گروهی بر کاهش افسردگی و اضطراب زنان سالمند با سندرم آشیانه خالی بود. این پژوهش نیمه­آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش را کلیه زنان سالمند شهرستان شیراز در سال 1395 که فرزندان­شان از آنها جدا شده بودند تشکیلدادند. با استفاده از روش نمونه­گیری در دسترس تعداد 24 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 12 نفر) جایگزین شدند. به منظور جمع­آوری داده­ها از پرسش‌نامه­های افسردگی و اضطراب بک استفاده شد. گروه آزمایش 10 جلسه به مدت 2 ساعت معنادرمانی به شیوه گروهی طی دو ماه و نیم دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ نوع مداخله­ای را دریافت نکردند. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها در سطح توصیفی از آماره­های میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته­ها نشان داد که میانگین نمرات افسردگی و اضطراب در پس‌آزمون گروه آزمایش به طور معناداری از میانگین نمرات پس‌آزمون در گروه کنترل پایین­تر است. بنابراین معنادرمانی به شیوه گروهی می­تواند به عنوان یکی از مداخلات درمانی بر کاهش افسردگی و اضطراب زنان سالمند با سندرم آشیانه خالی مورد استفاده قرار گیرد.