اثربخشی امید درمانی گروهی بر افزایش شادکامی و کیفیت زندگی زنان سالمند
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی،مشهد، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
چکیده
سالمندی پدیدهای جهانی است که در آینده نزدیک بهعنوان یکی از مهمترین چالشهای اجتماعی و رفاهی کشورهای در حال توسعه مطرح خواهد گردید و سعی در رفع مشکلات سالمندان از جمله مشکلات روانیشان ضروری به نظر میرسد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی امید درمانی بر شادکامی و کیفیت زندگی زنان سالمند شهر تسوج انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. شرکتکنندگان شامل ۳۰ زن سالمند ۵9 تا 80 سال بودند که با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. سالمندان گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای (هفتهای دو جلسه) تحت مداخله امید درمانی قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامههای شادکامی آکسفورد و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت بود. دادههای پژوهش بهوسیله آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره در نرمافزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که امید درمانی گروهی، شادکامی و کیفیت زندگی را در گروه آزمایش بهطور معناداری افزایش داده است (001/0>P). با توجه به این مطالعه میتوان گفت امید درمانی گروهی بر افزایش شادکامی و کیفیت زندگی زنان سالمند مؤثر است. بنابراین پیشنهاد میشود مداخلاتی از این دست جهت ارتقای شادکامی و کیفیت زندگی سالمندان استفاده گردد.
