اثربخشی آموزش تابآوری بر اضطراب مرگ و امید به زندگی زنان سالمندان مقیم سرای سالمندان
نویسندگان
1 گروه مشاوره، دانشگاه ازاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه ازاد قزوین، قزوین، ایران
doi
چکیده
در سالهای اخیر جمعیت سالمندان به طور چشمگیری افزایش یافته است. جامعه سالمندان به دلیل کاهش فعالیت و تحرک، از دست دادن دوستان و نزدیکان، ضعف و ناتوانیهای جسمی و انزوای اجتماعی، احساس ناامیدی و اضطراب مرگ بیشتری را تجربه میکنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تابآوری بر اضطراب مرگ و امید به زندگی زنان سالمند استان قزوین انجام شد. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش کلیه زنان سالمند مقیم در دو سرای سالمند استان قزوین در بهمن ماه 1394 تا مردادماه 1395 به تعداد 50 نفر بودند. نمونه مورد مطالعه 30 نفر از زنان سالمندی بودند که در پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر نمره بالا و در پرسشنامه امیدواری اشنایدر نمره پایین کسب کرده بودند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 9 جلسه آموزش تابآوری دریافت کردند و گروه کنترل در مدت پژوهش هیچ مداخلهای دریافت نکردند. دادهها به وسیله تحلیل کوواریانس تک متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج نشان داد که آموزش تابآوری در کاهش اضطراب مرگ و افزایش امید به زندگی مؤثر است (01/0P<). در نتیجه با توجه به وضعیت خاص جامعة سالمند مقیم سرای سالمندان و آسیبپذیری آنها از نظر امیدواری و اضطراب مرگ و با توجه به اثربخشی آموزش تابآوری بر این متغیرها در پژوهش حاضر، لزوم کاربست آموزشهای متمرکز بر تابآوری در کاهش اضطراب مرگ و افزایش امید به زندگی سالمندان ضروری است.