پژوهشی در تأثیر کلیله و دمنه و الأدب الصّغیر والکبیر در ادب عربی (مطالعة موردپژوهانه: امثال مولّد)
نویسندگان
doi
چکیده
امثال مولّد به حکمتهایی گفته میشود که هویّتی نامشخّص دارند و در دورة عبّاسی اوّل از فرهنگهای مختلف از جمله ایران، یونان و هند به زبان و ادبیّات عرب نفوذ کردهاند. حجم عظیم و گستردة ترجمههایی که در عصر عبّاسی شکل گرفت، از عواملی است که موجب انتقال این امثال به فرهنگ عربی شد. یکی از عمدهترین فرهنگهای مؤثّر این دوره، فرهنگ ایرانی بود که توانست از طریق ترجمه در دل اعراب بادیهنشین راه پیدا کند. هدف این پژوهش آن است که با بررسی و جست و جوی امثال مولّد، در میان آثار شاخصترین نویسندة ایرانی (ابن مقفّع) در عصر عبّاسی، از یک سو تأثیر آثار این نویسنده را در ادب عربی بررسی کند و از دیگر سو، با استناد به منابع عربی به سرچشمة ایرانی پارهای از این امثال دست یابد. اشاره به مضامین مشترک این امثال در ادب فارسی نیز علاوه بر گامی در ادب تطبیقی، قرینهای است برای اثبات این فرضیه که بخش عمده حکمتهای ادب فارسی، ایرانی است.