نقش نگرانی زیستمحیطی، برنامهریزی آیندهنگر و تصویر مقصد در گرایش دانشجویان به گردشگری سبز؛ مطالعه موردی دانشگاه ولیعصر رفسنجان
نویسندگان
1 استادیار گروه ایرانشناسی، دانشکده ایرانشناسی، دانشگاه ولیعصر رفسنجان، رفسنجان، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت جهانگردی، گروه گردشگری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و هنر یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی گردشگری، گروه جغرافیا، دانشکده جغرافیا، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 استادیار، گروه سیاستگذاری و توسعه گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22077/jgdms.2024.7637.1137چکیده
گردشگری یکی از نیازهای اساسی انسان است و باعث میشود که مردم برای انجام کارهای روزمره تجدید قوا نمایند و همین مسئله موجب توسعه گردشگری شدهاست. یکی از مهمترین موضوعات در روند توسعه گردشگری مسائل زیستمحیطی است. در این راستا پژوهش قصد دارد نظر دانشجویان دانشگاه ولیعصر رفسنجان به اکوتوریسم و مسائل زیستمحیطی مرتبط با آن را مورد بررسی قرار دهد. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که چه رابطهای میان نگرش دانشجویان این دانشگاه در زمینه نگرانیهای زیستمحیطی، برنامهریزی برای آینده و تصویر مقصد و ارتباط آن با تمایل به اکوتوریسم وجود دارد؟ روش پژوهش از نوع روشهای کمی است. استراتژی پژوهش بهصورت پیمایشی و ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه است. جامعه آماری پژوهش، دانشجویان دانشگاه ولیعصر رفسنجان هستند این دانشگاه حدود 8000 نفر دانشجو دارد لذا تعداد 370 پرسشنامه بهصورت الکترونیکی تکمیل شد. ابزار تحلیل دادهها نرمافزار Smart-PLS است. نتایج این پژوهش نشانمیدهد که تصویر از مقصدهای اکوتوریستی تأثیر مثبت و معناداری بر تمایل به سفرهای اکوتوریستی و نگرانیهای زیستمحیطی دارند اما نگرانی زیستمحیطی و برنامهریزی برای آینده نقش چندانی بر تمایل به سفرهای اکوتوریستی ندارند.
