تعیین مناسبترین مدل تابش در معادله هارگریوز- سامانی در دشت شهرکرد با استفاده از دادههای لایسیمتر
نویسندگان
1
2 دانشگاه شهرکرد- گروه مهندسی آب
3
4
doi
چکیده
تابش خورشیدی از مهمترین عاملهای تأثیرگذار بر تبخیر- تعرق بوده که برآورد دقیق آن در برآورد نیاز آبی گیاهان مؤثر است. به همین دلیل در این پژوهش اثر چند مدل تابش خورشیدی (RS) بر نتیجه معادله هارگریوز- سامانی در برآورد تبخیر- تعرق مرجع چمن (ETO) در دشت شهرکرد بررسی شد. بدین منظور با درنظر گرفتن میزان تابش محاسبه شده از مدلهای هارگریوز- سامانی، دورنباس- پروت، آناندل و همکاران، آلن، ارتکین- یالدیز، سامانی، گودین و همکاران و محمود- هابارد، تبخیر- تعرق مرجع از معادله هارگریوز- سامانی محاسبه و نتیجه با تبخیر- تعرق اندازهگیری شده با لایسیمتر مقایسه گردید. نتایج نشان دادند تبخیر- تعرق مرجع محاسبه شده براساس تمام مدلهای تابش به استثنای مدل سامانی، کمتر از تبخیر- تعرق اندازهگیری شده است. با مقایسه شاخصهای آماری و نسبتهای مقادیر برآورد شده به اندازهگیری شده، مشخص شد که دقیقترین مدل تابش از نظر تأثیر بر محاسبه تبخیر- تعرق مرجع با معادله هارگریوز- سامانی در منطقه مورد مطالعه، مدل محمود- هابارد است. تبخیر- تعرق مرجع براساس این مدل با 8% تخمین کمتر، ریشه میانگین مربع خطا (RMSE) و خطای انحراف (MBE) بهترتیب برابر Mj/(m2.day) 0.92 و 0.43-، خطای نسبی (RE) برابر %1.73-، شاخص توافق (d) برابر 0.99 و بازده مدل برابر 62 درصد دارای بهترین نتایج نسبت به تبخیر- تعرق اندازهگیری شده با لایسیمتر است. همچنین تبخیر- تعرق مرجع محاسبه شده براساس مدل گودین و همکاران دارای ضعیفترین نتایج بود.