سبک شناسی آوایی دعای عرفه
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/naqhs.v47i2.22985چکیده
این مقاله به بررسی سبکشناسی دعای عرفه از منظر سطح صوتی و آوایی میپردازد. دعای عرفه دارای بافتی منسجم و بینظیر میباشد. ویژگیهای صوتی واژگان و جملات و تکرار بعضی صوتها و کلمات و عبارات و هجاهای صوتی و صنایع بدیعی همچون سجع و جناس موجب افزایش ایقاع و آهنگین شدن سخن گردیده است. ریتم و آهنگ از نشانههای متون برجسته اعم از شعر ونثر به شمار میآید و موسیقی و آهنگ قادرتر است که متصل به احساسات درونی و انفعالات نفسانی شود.