اثربخشی واقعیت درمانی بر بهزیستی هیجانی، روانی و اجتماعی مردان سالمند مقیم آسایشگاه
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
چکیده
یکی از حوزههای مهم سلامت سالمندان بعد روانی آن است که نیازمند توجه خاص به ویژه پیشگیری از اختلالاتی نظیر افسردگی، اضطراب و احساس یأس و ناامیدی در آنان و لزوم توجه به بهزیستی آنها است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی واقعیتدرمانی در بهزیستی سالمندان انجام گرفت. پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش شامل کلیهی سالمندان مرد ساکن در مرکز ماندگاران شهر اردبیل بود. ابتدا پرسشنامه بهزیستی هیجانی، روانی و اجتماعی کییز و ماگیارمو توسط کلیهی سالمندان تکمیل گردید و از بین سالمندانی که نمرهی برابر با یا بالاتر از نقطهی برش در پرسشنامه کسب کرده بودند 30 نفر به طور تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش (15نفر) و کنترل (15 نفر) جایگزین گردیدند. سپس برنامهی واقعیت درمانی، طی هشتجلسهی 90 دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا گردید و گروه کنترل طی این مدت هیچ مداخلهای دریافت نکرد. پس از پایان برنامهی مداخلهای، پرسشنامه مجدداً برای هر دو گروه به عنوان پسآزمون اجرا گردید. دادهها با استفاده از آزمون آماری کوواریانس مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که واقعیت درمانی موجب افزایش بهزیستی هیجانی، روانی و اجتماعی سالمندان شده است. در نتیجه لزوم کاربست درمانهای متمرکز بر مشکلات خلقی و عاطفی سالمندان به ویژه افزایش بهزیستی آنان ضروری میباشد.