کاهش عدم قطعیت مکانی در الگوریتم M8 با استفاده از چشمه‌های بالقوة زمین‌لرزه

نویسندگان

1 مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، صندوق پستی 6466- 14155

2 مرکز تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان صندوق پستی 1159- 451195

3 مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، صندوق پستی 6466- 14155

4 مؤسسة ژئوفیزیک دانشگاه تهران، صندوق پستی 6466- 14155

5 سازمان انرژی اتمی ایران صندوق پستی 1339- 14155

doi
10.22059/jesphys.2006.80035
چکیده

کاربرد الگوریتم M8 یکی از راهکارهای معتبر در پیش‌بینی میان‌مدت زمین‌لرزه است. گستره مکانی پیش‌بینی شده با این الگوریتم، ناحیة نسبتاً وسیعی را دربرمی‌گیرد. از این‌رو، با توجه به اینکه زمین‌لرزه‌ها در محیط‌هایی رخ می‌دهند که پتانسیل لازم برای تجمع تنش و ایجاد گسیختگی را داشته باشند، با مشخص کردن این مناطق که در واقع همان چشمه‌های بالقوه زمین‌لرزه‌اند و محدود کردن گستره پیش‌بینی شده با الگوریتم M8 به این چشمه‌ها، می‌توان وسعت این گستره را محدودتر کرد و عدم قطعیت مکانی را کاهش داد. در این تحقیق، ابتدا این روش برای زمین‌لرزه‌های رودبار و بم که الگوریتم M8 توانسته است در حد قابل قبولی آنها را پیش‌بینی کند، آزمایش شده است. در مرحله بعد، گستره‌های پیش‌بینی شده با الگوریتم M8 برای رویداد زمین‌لرزه‌های آتی مورد آزمایش قرار گرفته است. نتایج نشان دهنده کاهش قابل ملاحظه وسعت نواحی پیش‌بینی شده با الگوریتم M8 در صورت استفاده از چشمه‌های بالقوه زمین‌لرزه است.