احساس تنهایی در سالمندان: نقش مهارت های ارتباطی، حمایت اجتماعی و ناتوانی عملکردی
نویسندگان
1 استادیار گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران.
2 دانشجوی دکتری روان شناسی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران
3 دانشجوی دکتری روان شناسی، گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، ایران.
doi
چکیده
توجه و تمرکز بر متغیرهای پیشبین احساس تنهایی در سالمندان مقدمه ای برای درمان موفقیتآمیز احساس تنهایی و کاهش پیامدها و عوارض جدی آن است. در این راستا هدف این پژوهش، بررسی نقش مهارت های ارتباطی، حمایت اجتماعی و ناتوانی عملکردی در پیش بینی احساس تنهایی سالمندان بود. طرح پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری را کلیه ی سالمندان شهر تهران در سال 1395 تشکیل میدادند. به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی 40 نفر از سالمندان ساکن منزل از مناطق مختلف شهر تهران انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات از مقیاس تجدید نظر شده احساس تنهایی راسل، پرسشنامه های مهارت های ارتباطی بین فردی کوئیندام و حمایت اجتماعی وینفیلد، و مقیاس 8 سؤالی ناتوانی عملکردی پرسشنامهی سنجش سلامت استانفورد استفاده شد. به منظور تحلیل دادهها از روش همبستگی گشتاوری پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه گام به گام استفاده شد. نتایج روش های آماری، همبستگی های منفی و معناداری بین مهارت های ارتباطی و حمایت اجتماعی با احساس تنهایی و همبستگی مثبت و معناداری بین میزان ناتوانی عملکردی و احساس تنهایی نشان داد. نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که 48 درصد از واریانس احساس تنهایی از طریق مهارت های ارتباطی، حمایت اجتماعی و ناتوانی عملکردی قابل پیش بینی است. نتایج این پژوهش نشان داد که مهارتهای ارتباطی، حمایت اجتماعی و ناتوانی عملکردی نقش معناداری در پیش بینی احساس تنهایی سالمندان دارند. این یافتهها حاوی تلویحات مهمی در خصوص اهمیت این متغیرها در تجربه احساس تنهایی سالمندان است.