فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ظهور فناوری و رویکردهای مرتبط با آن، تغییراتی را در تمام ساحات بشری به وجود آورده که نظام بین‌الملل نیز از آن مستثنی نبوده است. در میان انواع فناوری‌ها، فناوری‌های نوظهور با ویژگی‌های خود تأثیرات مهمی را در موضوعات بین‌المللی داشته و تغییراتی را در مناسبات کنشگران سپهر سیاسی ایجاد نموده‌اند. در میان انواع فناوری‌های نوظهور، «هوش مصنوعی» به دلیل قابلیت‌های خود با استقبال بیشتری مواجه گردیده است. این مقاله، با روش توصیفی ـ تبیینی و از طریق بررسی و تبیین کارکردهای فناوری هوش مصنوعی به دنبال پاسخ به این پرسش است که این فناوری چه تغییراتی در امنیت ملی دولت‌ها ایجاد می‌نماید. از پژوهش حاضر می‌توان دریافت که اگرچه هوش مصنوعی روزبه‌روز در تمامی ساحات زندگی بشر و امور حکمرانی رو به رشد و تصاعد می‌باشد، لیکن این فناوری ذاتاً تهدیدی برای امنیت دولت‌ها تلقی نمی‌‌گردد و از این رو، دولت‌ها ملزم به ارتقای سطح دانش و کاربست آن در مناسبات امنیتی خود می‌باشند تا با ایجاد توازن میان دانش و بافت امنیتی خود، رشد هماهنگ و متوازنی را فراهم نموده و بدین‌ترتیب بتوانند شاخص‌های امنیت مرتبط با هوش مصنوعی را تقویت نموده و در مقابل، با کمترین آسیب امنیتی مواجه گردند.