مدل ارزیابی پیچیدگی پروژههای ساخت و ساز بزرگ در ایران - رویکرد ANP فازی
نویسندگان
1 استادیار، دانشگاه تهران.
2 دانشجوی کارشناسیارشد مدیریت صنعتی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
پروژههای ساخت و ساز همواره پیچیده هستند. همراه با افزایش پیچیدگی پروژههای بزرگ ساخت و ساز، مشکلات مربوط به اجرای این پروژهها نیز افزایش مییابد. درک درستی از پیچیدگی این نوع پروژهها و ارزیابی آنها از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. ارزیابی پیچیدگی پروژه میتواند منبعی فراهم آورد که تصمیمگیرندگان و مدیران مربوطه از آن بهره گیرند. فرآیند تحلیل شبکهای فازی رویکردی منطقی و سیستماتیک برای شناسایی، ارزیابی و رتبهبندی است. این روش اجازه تحلیل سیستمهای پیچیده و تعیین پیچیدگی سیستمهای پروژه را میدهد. در این پژوهش با استفاده از فرآیند تحلیل شبکهای فازی، شاخصهای مؤثر در ایجاد پیچیدگی پروژههای مربوط به ساخت و سازهای بزرگ در ایران شناسایی و اولویتبندی شدهاند. نتایج نشان داد شاخصهای پیچیدگی اجتماعی- سیاسی، پیچیدگی وابستگی پروژه و پیچیدگی فنی اولویتهای اول تا سوم را دارند. همچنین سه پروژه بزرگ تجاری-اداری، بیمارستانی و برجهای بلند از لحاظ پیچیدگی مورد مقایسه قرار گرفتند و پروژه بیمارستانی پیچیدهترین پروژه ارزیابی شد. این مدل برای افراد حرفهای در مدیریت پروژههای بزرگ مفید خواهد بود.