الگوی مشارکت مراکز فکری در فرایند سیاستگذاری امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
این مقاله در پی ارائه الگوی مطلوب مشارکت مراکز فکری راهبردی در فرایند سیاستگذاری امنیت ملی ج.ا.ا، است. ماهیت اصلی پژوهش کیفی و رویکرد آن ترکیبی اکتشافی و روش تحقیق آن موردی زمینهای است. در بخش کیفی، با صاحبنظران و خبرگان حوزه پژوهش به روش هدفمند کیفی (گلوله برفی) مصاحبه انجام شد. نتایج تحلیل محتوا حاکی از فروانی 45 درصدی مشکلات شناختی در دو بخش سیاستگذاران امنیت ملی و مراکز فکری است. نتایج تحلیل آماری دادههای پژوهش حاصل از پیمایش، ضمن برازش مناسب الگوی عبارت است از: ساختار پویا و غیر سلسله مراتبی در مراکز فکری باارزش میانگین رتبهای (9.06)، درک واقعگرایانۀ مراکز فکری از ملاحظات عینی و عملی محیط شکلگیری سیاستهای امنیتی باارزش میانگین رتبهای (8.55) و پیشآهنگی مراکز فکری در شناسایی مسائل امنیتی نوپدید و در حال تکوین و ایجاد دغدغه و جهتدهی به نیازهای سیاستگذاران امنیتی باارزش میانگین رتبهای (5) به ترتیب مهمترین شاخص های ساختاری، شناختی وکارکردی الگوی مشارکت مراکز فکری راهبردی در فرایند سیاستگذاری امنیت ملی است .
