مقایسهی اضطراب مرگ و احساس تنهایی در سالمندان با جهت گیری زندگی خوشبینانه و بدبینانه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
doi
چکیده
با توجه به رشد سریع جمعیت سالمندان در قرن 21 به ویژه در کشورهای در حال توسعه، توجه به برآورده کردن نیازهای جسمانی و روانی سالمندان ضروری است. پژوهش حاضر به منظور مقایسه اضطراب مرگ و احساس تنهایی در سالمندان با جهتگیری زندگی خوشبینانه و بدبینانه انجام شده است. این پژوهش توصیفی از نوع علی-مقایسه ای بود. بدین ترتیب که دو گروه از سالمندان (با جهتگیری زندگی خوشبینانه و بدبینانه) از نظر متغیرهای اضطراب مرگ و احساس تنهایی مورد مقایسه قرار گرفتند. جامعه آماری کلیهی سالمندان (6041 نفر) کانون بازنشستگان هواپیمایی ملی ایران (هما) در شهر تهران بودند که در سال 1395 مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه این پژوهش 100 نفر بود و از این تعداد 50 نفر با جهتگیری زندگی خوشبینانه (37 مرد و 13 زن) و 50 نفر با جهتگیری زندگی بدبینانه (37 مرد و 13 زن) بودند که به روش نمونهگیری در دسترس از این کانون انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامههای اضطراب مرگ تمپلر، احساس تنهایی راسل، پپلا و فرگوسن، و مقیاس جهتگیری زندگی ﺷﻴﻴﺮ و ﮐﺎرور استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها نشان داد که بین اضطراب مرگ و احساس تنهایی در سالمندان با جهت گیری زندگی خوشبینانه و بدبینانه تفاوت معنیدار وجود دارد (05/0P<). بنابراین با توجه به نتایج بدست آمده میتوان نتیجه گرفت اضطراب مرگ در بین سالمندان با جهت گیری زندگی بدبینانه بیشتر است. در مورد متغیر احساس تنهایی اثر متغیر جهت گیری زندگی معنیدار است و میانگین نمرات احساس تنهایی سالمندانی که جهت گیری زندگی خوشبینانه دارند بطور معنی داری بیشتر از احساس تنهایی سالمندانی است که جهت گیری زندگی بدبینانه دارند.