الگوی شلایرماخر و تعامل سیاق متنی و حالی در دور هرمنوتیکی متناسب قرآن
نویسندگان
1 دانشگاه قم
2 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/naqhs.v45i2.17930چکیده
این پژوهش بنا دارد که تبیینی از تعامل سیاق متنی با سیاق حالی، در حین فهم متن ارائه نماید؛ تعاملی که در دور هرمنوتیک خاصی از فهم متن برقرار میشود. قرآن کلامی الهی است و ویژگیهایی دارد که دور هرمنوتیکی متناسب با خود را اقتضا میکند؛ لذا به بررسی و تبیین ویژگیهای مؤثر در نحوه فهم آن پرداخته، با توجه به آن ویژگیها به ارائه دور هرمنوتیکی متناسب آن مبادرت شده است. در این دور هرمنوتیکی ارائه شده، تعامل بین سیاق متنی (حاصل از پیوستگیهای درون متن) و سیاق حالی (اسباب نزول اعم از عام و خاص)، کاملاً قاعدهمند میگردد و ورود به آن بر اساس ترتیب نزول صورت میگیرد. در این تعامل به اصالت و اعتبار متن قرآن نسبت به اسباب نزول نیز توجه میشود.