مقایسه عملکرد سالمندان سالم و سالمندان مبتلا به آلزایمر در آزمون های بندر گشتالت و معاینه کوتاه وضعیت ذهنی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی، قزوین، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران.
doi
چکیده
سالمندی یک پدیدهی جهانی است. بیماری آلزایمر یکی از مهمترین بیماریهای عصبشناختی دوران سالمندی است که سبب تخریب پیشروندهی کارکردهای شناختی، تغییرات در خلق، شخصیت، قضاوت و رفتار میشود. با توجه به این که این بیماری هزینههای مالی و عاطفی بسیاری به مبتلایان و مراقبان تحمیل میکند، شناخت آن در مراحل اولیه میتواند از بار ابتلا به این بیماری بکاهد. لذا هدف از اجرای این پژوهش مقایسهی عملکرد سالمندان سالم و مبتلا به آلزایمر در آزمونهای بندر گشتالت و آزمون کوتاه وضعیت ذهنی بود. روش پژوهش حاضر علی-مقایسهای بود. جامعهی آماری شامل سالمندان 60 تا90 سالهی ساکن آسایشگاههای شهر تهران بودند که از این جامعه 50 سالمند سالم و 50 سالمند مبتلا به آلزایمر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده عبارت از آزمون بندرگشتالت و آزمون کوتاه وضعیت ذهنی بودند. دادههای پژوهش با استفاده از آزمونهای تحلیل چند متغیره و tمستقل تحلیل شدند. نتایج حاصل از آزمون کوتاه وضعیت ذهنی نشان داد که دو گروه در زیر مقیاسهای آگاهی به زمان و مکان، محفوظات، حافظه کوتاه مدت، تکرار و خواندن، توجه و محاسبه، درک مطلب، نوشتن و ترسیم، تفاوت معناداری دارند و در مولفهی نامگذاری تفاوت معناداری مشاهده نمیشود. همچنین نتایج حاصل از آزمون بندرگشتالت نشانداد که دو گروه در زیرمقیاسهای چرخش، چندپارگی، درجاماندگی، تصادم، ناتوانی، اشکال در بستن، ناهماهنگی حرکتی، اشکال در زاویهبندی و یکپارچگی، سادهسازی و واپسروی تفاوت معناداری دارند و در شاخصهای زمان و اشکال همپوشی تفاوت معناداری مشاهده نمیشود. نمرات پایین سالمندان مبتلا به آلزایمر در آزمون کوتاه وضعیت ذهنی و نیز خطای بیشتر در آزمون بندرگشتالت نشانگر آسیب مغزی و بازگشت به سطوح پایینتر رشدی است (05/0=P).