اضافه مقاومت قابهای مهاربندی واگرای فولادی طراحی شده بر مبنای تغییرمکان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مهندسی سازه، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر
2 استادیار، دانشکده عمران و معماری، دانشگاه ملایر
doi
چکیده
روش طراحی مستقیم برمبنای تغییرمکان یکی از روشهای طراحی لرزهای بر مبنای عملکرد میباشد که در دو دههی گذشته برای طراحی قابهای بتنآرمه، دیوارهای برشی و پلها پیشنهاد و توسعه یافته است. هدف از این مطالعه، ارزیابی اضافه مقاومت روش طراحی مستقیم بر مبنای تغییرمکان برای قابهای واگرا با انواع تیر پیوند کوتاه، متوسط و بلند میباشد. برای این منظور در این مطالعه دوازده قاب مهاربندیشده واگرا با تعداد طبقات 3، 5، 9 و 12 طبقه با انواع عملکرد تیرهای پیوند با استفاده از روش طراحی مستقیم بر مبنای تغییرمکان طراحی شدهاند. برای ارزیابی اضافه مقاومت قابهای واگرای موردنظر، ابتدا لازم است تا رفتار چرخهای غیرخطی تیرهای پیوند به نحو مناسبی مدل گردد. برای این منظور، در این مطالعه از مدل ماکروی پیشنهادی ریچاردز برای شبیهسازی رفتار غیرخطی تعدادی از تیرهای پیوند آزمایش شده موجود در ادبیات فنی استفاده میشود. پس از اعتبار سنجی روش مدلسازی المان محدود، رفتار قابهای واگرای مورد بررسی در این مطالعه تحت تحلیل استاتیکی غیرخطی ارزیابی میگردد. نتایج به دست آمده نشان میدهد که مقدار ضریب اضافه مقاومت حاصل از روش طراحی مستقیم بر مبنای تغییرمکان برای قابهای واگرا بسته به طول نسبی تیر پیوند متغیر بوده و ممکن است از عدد پیشنهادی در این روش (5/1) نیز کمتر شود. مقدار این ضریب برای قابهای مورد بررسی در این تحقیق با تیرهای پیوند کوتاه، متوسط و بلند به ترتیب برابر با 51/1، 37/1و 19/1 به دست آمد.