نقش واسطه ای سوء رفتار با سالمندان در رابطه بین زایندگی و انسجام خود
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
هر ساله صدها هزار نفر از افراد سالخورده مورد سوء استفاده و غفلت قرار میگیرند. بسیاری از قربانیان در زمرهی افراد سالمند و آسیبپذیری قرار دارند که نمیتوانند به خویش کمک کنند و برای رفع نیاز های اولیهی خود به دیگران نیازمندند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای سوء رفتار با سالمندان در رابطهی بین زایندگی و انسجام خود انجام شد. در مطالعهای توصیفی از نوع همبستگی، جامعهی آماری شامل تمامی سالمندان شهر کرمانشاه بود. تعداد 113 نفر از سالمندان به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامههای سوء رفتار نسبت به سالمندان (هرویکریموی، رژه، فروغان، و منتظری،1390)، زایندگی لویولا (مکآدامز و دیسانت. آوبین، 1992) و انسجام خود (ریف و هینکه، 1983) بودند. به منظور تحلیل دادهها از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج تحلیلها نشان داد که بین نمرهی کلی غفلت از سالمندان و خردهمقیاسهای سوءرفتار مالی، سوء رفتار روانشناختی، و غفلت مالی با ادراک از زایندگی همبستگی وجود دارد. همچنین متغیر انسجام خود با نمرهی کلی غفلت از سالمندان، و خرده مقیاسهای سوء رفتار مالی، سلب اختیار، طردشدگی، غفلت عاطفی همبستگی داشت. سوء رفتار با سالمندان توانست در رابطهی بین ادراک از زایندگی و انسجام خود نقش واسطهای ایفا کند. بنابراین میتوان چنین نتیجه گرفت که در انتقال از مرحلهی تحولی میانسالی به بزرگسالی سهم عوامل محیطی همچون سوء رفتار با سالمندان بسیار حائز اهمیت است و میتوان مداخلاتی برای پیشگیری یا ممانعت از این نوع رفتار بهکار برد.