اثر بخشی درمان بر اساس بهبود کیفیت حیطه های زندگی بر عواطف مثبت و منفی زنان سالمند

doi
چکیده

بهبود کیفیت زندگی سالمندان رابطه­ی اثبات ‌شده‌ای با ابعاد سلامتی روانی و بهزیستی ذهنی آن‌ها دارد. این مطالعه جهت بررسی اثربخشی درمان بر اساس بهبود کیفیت حیطه‌های زندگی بر عواطف مثبت زنان سالمند ساکن شهر کرمانشاه انجام گرفت. روش این مطالعه، نیمه­آزمایشی از نوع پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه­ی آماری مطالعه شامل تمامی زنان عضو مراکز روزانه­ی سالمندان شهر کرمانشاه می­شد. نمونه‌ی مورد نظر با استفاده از نمونه­گیری خوشه­ای از میان 214 نفر از زنان سالمندی انتخاب شد که در مرکز روزانه­ی فرزانگان کرمانشاه عضویت داشتند. 30 زن سالمند واجد شرایط شرکت در این مطالعه بودند که به طور تصادفی و با همتاسازی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند (دو گروه 15 نفری). سالمندانی که در گروه­های آزمایشی قرار داشتند، هشت جلسه (هر هفته یک جلسه) روان­درمانی بر اساس بهبود کیفیت حیطه‌های زندگی را دریافت کردند و گروه کنترل در این زمان هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار این پژوهش شامل پرسش‌نامه­ی­ جمعیت­شناختی، و عاطفه­ی مثبت و منفی (واتسون، 1998) بود که در مرحله­ی پیش­آزمون، پس‌آزمون و پیگیری توسط اعضای گروه آزمایش و کنترل تکمیل شدند. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد که درمان بر اساس بهبود کیفیت حیطه‌های زندگی در افزایش عواطف مثبت و کاهش عواطف منفی زنان سالمند مؤثر است (001/0P<). آزمون پیگیری دوماهه نشان داد که دستاوردهای مداخله در افزایش عواطف مثبت و کاهش عاطفه­ی منفی حفظ ‌شده است. بنابراین توصیه می­شود که این روش درمانی به عنوان یکی از درمان­های حمایتی توسط روان­شناسان و پزشکان شاغل در حوزه­ی سالمند مورد استفاده قرار گیرد.