بررسی اثر توسعه مالی بر نابرابری درآمد در ایران: رهیافت خودرگرسیون برداری ساختاری
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز
2 استاد دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه تبریز
3 گروه علوم اقتصادی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
بهواسطۀ اهمیت مسالۀ توزیع درآمد در نظر سیاستگذاران از دیدگاه عدالتاجتماعی، همچنین روند رو به توسعۀ ابزارها و واسطههایمالی در سالهای اخیر، بررسی اثر توسعۀمالی بر نابرابری توزیع درآمد بیش از پیش مورد توجه محققان قرار گرفته است. بر اساس نظریات مربوط به این موضوع، توسعۀمالی، هم از کانال رشد اقتصادی (غیرمستقیم) و هم، از کانال افزایش دسترسی به خدمات مالی (مستقیم)، بر توزیع درآمد اثرگذار است. مطالعات فراوانی پیرامون آثار توسعۀمالی بر توزیع درآمد در مورد ایران با روشها و شاخصهای مختلف انجام گرفته، که نتایج متفاوت و متضادی را بههمراه داشته است؛ بنابراین بررسی این موضوع با استفاده از روشهای جدید و شاخصهای متفاوت، میتواند ابعاد جدیدی از مساله را روشن سازد، لذا در این مطالعه، با استفاده از چند شاخص متفاوت و به کمک رهیافت خودرگرسیون برداری ساختاری و از طریق بررسی کانالهای اثر گذاری مستقیم و غیرمستقیم توسعۀمالی بر نابرابریدرآمد در ایران، به بررسی اثر توسعۀمالی بر نابرابری درآمد پرداختهایم که نتایج آن در مورد اثر مستقیم توسعۀمالی بر نابرابری درآمد، فرضیۀ تخفیف نابرابری، مبنی بر کاهش نابرابری درآمد تحت تأثیر توسعۀمالی در ایران را تأیید میکند، اما دربارۀ آثار غیرمستقیم توسعۀمالی، نتیجۀ قاطعی را بهدست نمیدهد.